Çizgi Romanlar

Çizgi romanlarım geldi bugün yine aklıma. Çocukluğumda en değerli varlıklarım onlardı. Gözüm gibi bakardım onlara ve beni dünyadan uzaklaştıran tek nesne onlardı.

Superman, Fantastik Dörtlü, Örümcek Adam, Conan, Martin Mystery, Gümüş Kayakçı hemen aklıma gelenler.

Bizim orada bir market vardı; Saray Market. Orada satılırdı çizgi romanlar. Bana her hafta satılmayan çizgi romanlardan birini hediye ederdi marketin sahibi. Ben de bir ümit bu hafta ne kalacak diye heveslenir, her gün gider hangileri kalmış diye kontrol ederdim.

Çok net hatırlamıyorum kendim satın alıyor muydum çizgi roman diye. Ama net hatırladığım birşey var. Bir gün tüm çizgi romanlarımı Hayrettin adlı bir arkadaşıma satmıştım. Benden 3-4 yaş büyük bir çocuktu ve bu beni ilk kandırışı olmayacaktı. (bkz: arkadasini cizgi roman kahramani zannetmek)

Aldığım paralarla eve dönmüş ve bir sevinçle anneme söylemiştim şu kadar para kazandım diye. Annem de üç kuruşa bütün çizgi romanlarımı sattığımı farkedince çok kızmıştı. Çabuk parayı geri ver ve çizgi romanlarını al demişti. Çok utandığımı hatırlıyorum geri verirken parayı.

Sonra ne oldu o çizgi romanlar. Derslerime çalışmamı engeller diye düşünüp leğen, kova, mandal karşılığı eskiciye gitti. Ah ulann eskiciiii ahhhhhh...